Þegar hlutir fara aftur heim - Saga 1

Við höfum nokkrar sögur um það þegar hlutir fara "aftur heim" eins og við köllum það og það gefur seljendum okkar mikið þegar það gerist.  Þetta fær mig til þess að velta fyrir mér atburðarásum, örlögum og fleira og hvort það sé eitthvað sem sé tilviljun eða er þetta allt kanski bara hrein og bein tilviljun.

Eitt sinn fengum við afar fallegan leirmun í sölu sem var brúðargjöf frá árinu 1968 frá seljanda sem er ekkja í dag.  Þessi leirmunur var virkilega fallegur og eins og alltaf fór ég í greiningarham til þess að finna eitthvað um listamanninn. Ég fann nokkrar blaðagreinar af erlendri konu sem hafði verið með leirmunasýningar hér á Íslandi ásamt íslenskum listamönnum en slóðin kólnaði árið 1968 og í raun það litla sem ég fann gaf mér ekki nægar upplýsingar til þess að verðmeta vöruna svo ég setti hóflegt verð á hana. Hluturinn seldist á nokkrum mínútum og ég mjög hissa að einhver vildi kaupa vöru óséða vöru af vefsíðu minni. Já, þetta var á upphafsmánuðum vefverslunar Gallerí Fló þegar ég var ekki komin með orðspor og því alltaf jafn hissa og glöð þegar einhver vildi kaupa af síðunni.

Ég spyr svo kaupandann af hverju hann hafði keypt hlutinn óséðan, eitthvað imposter syndrome hjá mér sem fyrirtækjaeigandi. Þá komst ég að því að kaupandinn var tengdur listamanninum. Listamaðurinn var erlendur en hafði kynnt íslendingum fyrir steinleir á 7. áratugnum og verið þekkt innan þess heims á sínum tíma. Hún hafi lent í slysi ásamt barni sínu á 8. áratugnum og hún hafi látist en barnið lifað af. Kaupandinn hafði í gegnum árin safnað hlutum eftir listamanninn til þess að koma þeim aftur heim.

Þetta er ein af kærustu sögum úr starfi mínu og get sagt að seljandanum fannst afar hlýtt að vita af því að brúðargjöfin fór aftur heim.